خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایا چو فصل بهار از رخت جهان را زینرخ تو ثانی خورشید و ثالث القمرین
۲
به سوی جدول خوبان که مظهر حسنندلطافت آب روان آمد و تو رأس العین
۳
همین که در تو اثر کرد شرم عثمانیشود ز رنگ دو رخ چهرهٔ تو ذوالنّورین
۴
از آدمی و پری هیچ کس نماند زشتچو نور روی تو قسمت کنند بر ثقلین
صفحهٔ ۱ از ۳