خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای جمال تو رشک حورالعینروح را کوی تست خلد برین
۲
تا پدید آمد آفتاب رختشرمسارست آسمان ز زمین
۳
گرچه زلف تو داده یاری کفرروی خوب تو کرده پشتی دین
۴
وصل ما خود کی اتفاق افتدتو توانگر بحسن و من مسکین
صفحهٔ ۱ از ۴