خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرغ دلم صید کرد غمزهٔ چون تیر اولشکر خود عرض داد حسن جهان گیر او
۲
باز سپید است حسن طعمهٔ او مرغ دلشیر سیاه است عشق با همه نخجیر او
۳
عشق نماز دل است مسجد او کوی دوستترک دو عالم شناس اول تکبیر او
۴
هست وضوش آب چشم روز جوانیش وقتفوت شود وصل دوست از تو بتأخیر او
صفحهٔ ۱ از ۴