خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا کرد بیچاره در کار اوحدیثی ز لعل شکربار او
۲
بکونین می ننگرم زآنکه کردمرا عشق او فارغ از کار او
۳
بسوزد نقاب شب وروی روزبیک پرتو از شمع رخسار او
۴
بجان تا شکر می فروشد لبشپر از نقد جانست بازار او
صفحهٔ ۱ از ۳