خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شرم دارد آفتاب ازروی توماه نو در حسرت از ابروی تو
۲
بشکند مشاطگان نطق راشانه و صافی اندر موی تو
۳
هرکجا رنگیست بویی می برمگرچه هر رنگی ندارد بوی تو
۴
من بدم ماه تمام، اکنون شدمچون هلال ازآفتاب روی تو
صفحهٔ ۱ از ۳