خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیناست چشم جان من از دیدن آن ماه روکز خال گندم گون او دارم برنگ کاه رو
۲
کردست قدم چون کمان، رویم برنگ زعفرانآن ماه روی سرو قد آن سروقد ماه رو
۳
عکس رخ همچون مهش بر خیمه گردون فتدگر ترک هندو چشم من بنماید از خرگاه رو
۴
خورشید گوید ماه را بر آسمان تکیه مکنگر آب رو خواهی بنه بر خاک این درگاه رو
صفحهٔ ۱ از ۳