خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بگرد خرمن تو خوشه چین خورشید و ماهماه با روی تو نبود در محل اشتباه
۲
پادشاه ملک حسنی کس چنین ملکی نداشتزابتدای دور عالم تا بوقت پادشاه
۳
بی شعاع روی تو با سایه هستی خودره نبردم سوی تو چندانکه می کردم نگاه
۴
چون رخ اندر آینه پیدا شود پشت زمینظلمت شب را اگر بر روی افتد نور ماه
صفحهٔ ۱ از ۳