خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای مهر و مه رعیت و روی تو پادشاهپشت زمین ز روی تو چون آسمان ز ماه
۲
جستم بسی و ره ننمودی مرا به خودگفتم بسی و داد ندادی به دادخواه
۳
در معرض رخ تو نیارد کشید تیغخورشید را گر از مه و انجم بود سپاه
۴
از حسن تو به عشق در آویخت جان و دلبادش بزد به آب درآمیخت خاک راه
صفحهٔ ۱ از ۴