خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بگشادی رو که رنگی بستست بر رخ توحسن آنچنانکه خود را گل بر بهار بسته
۲
خسرو بقصد جانم آهنگ کرده ومنامید در تو شیرین فرهاد وار بسته
۳
من چون گدا که نانم از تست حاصل و توسگ را گشاده وآنگه در استوار بسته
۴
گر در دهانم آید جز ذکر تو حدیثیگردد زبان نطقم بی اختیار بسته
صفحهٔ ۱ از ۴