خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی صیت حسن تو عالم گرفتهزبار غمت پشت جان خم گرفته
۲
بپروانه شعله شمع رویتچو خورشید اطراف عالم گرفته
۳
زانفاس عیسی عشق تو هر دمدل مرده روحی چو مریم گرفته
۴
دل خسته من ز نیش غم توجراحت بخود همچو مرهم گرفته
صفحهٔ ۱ از ۴