خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای در سخن دهانت تنگ شکر گشادهلعلت بهر حدیثی گنج گهر گشاده
۲
ای ماه بندهٔ تو هر لحظه خندهٔ توزآن لعل همچو آتش لؤلوی تر گشاده
۳
بهر بهای وصلت عشاق تنگ دل رادستی فراخ باید در بذل زر گشاده
۴
در طبعم آتش تو آب سخن فزودهوز خشمم انده تو خون جگر گشاده
صفحهٔ ۱ از ۴