خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۵۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از پسته تنگ خود آن یار شکر بوسهدوشم بلب شیرین جان داد بهر بوسه
۲
از بهر غذای جان ای زنده بآب و نانبستد لب خشک من زآن شکر تر بوسه
۳
ای کرده رخت پیدا بر روی قمر لالهوی کرده لبت پنهان در تنگ شکر بوسه
۴
مه نور همی خواهد از روی تو در پردهجان را ز همی گوید با لعل تو در بوسه
صفحهٔ ۱ از ۴