خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۵۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای توانگر درِ خود بر من مسکین بگشایبیخودم کن نفسی وبه خودم ره بنمای
۲
روی بنمای که چون جسم به جان محتاجستدل به دیدار تو ای صورت تو روح‌افزای
۳
سوی میدان تفاخر شو و در پای فگنزلف چوگان سر و گوی از همه خوبان برُبای
۴
بر سر کوی تو تا چند به آب دیدهخاک را رنگ دهیم از مژه خون پالای
صفحهٔ ۱ از ۳