خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۵۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوست جز دل نمی پذیرد جایدر دل بر کسی دگر مگشای
۲
دوست را هیچ جانخواهی یافتتا ترا در دو کون باشد جای
۳
در آن دوست را که کلید توییتا درآیی زخویشتن بدرآی
۴
برسرکوی آن توانگر حسنسیر از هر دوعالمست گدای
صفحهٔ ۱ از ۴