خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۵۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بچشم مست خود آن را که کرده ای نظرینمانده است ز هشیاری اندرو اثری
۲
می مشاهده تو بجام نتوان خوردکه من چو چشم تو مستم بجرعه نظری
۳
اگر چو آب بگردی بگرد روی زمیندر آب و آینه بینی چو خویشتن دگری
۴
ترا بدیدم و بر من چو روز روشن شدکه آفتاب بزاید ز مادر و پدری
صفحهٔ ۱ از ۴