خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۵۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا گفت دل چون چنین یار داریچوبلبل همی گو که گلزار داری
۲
نه در ملک من چون تویی دوست دارمنه درحسن تو چون خودی یار داری
۳
چوچشم تو بینم بروی تو گویمکه ای ماه چونی زبیمار داری
۴
منم بی تو دل تنگ وبر تو بیک جو(؟)که از من ملالت بخروار داری
صفحهٔ ۱ از ۳