خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۵۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تویی سلطانِ مُلکِ حُسن و چون من صد گدا داریترا کی برگِ من باشد که چندین بی‌نوا داری
۲
وصالت خوان سلطان است، از او محروم محتاجانزنانش گوشه‌ای بشکن که بر در صد گدا داری
۳
سپاه ماه بشکستی بدان روی و نمی‌دانیکزین دل‌های اشکسته چه لشکر در قفا داری
۴
کلاهِ شاهیِ خوبان به دستِ ناز بر سر نِهْکه با این جسم همچون جان دو عالم در قبا داری
صفحهٔ ۱ از ۳