خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۵۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تویی که عارض رخسار دلستان داریدلم به غمزه ربودیّ و قصد جان داری
۲
تو بوستان جمالیّ و ناشکفته هنوزهزار غنچه بر اطراف بوستان داری
۳
بدین رخ چو مه و قامت چو سرو روانتو را همی‌رسد ار سر بر آسمان داری
۴
چو در کنار نیایی کجا توان دیدندقیقه‌ای که تو از لطف در میان داری
صفحهٔ ۱ از ۳