خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۵۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلبرا حسن رخت می ندهد دستوریکه بهم جمع شود عاشقی و مستوری
۲
آمدن نزد تو بختم ننماید یاریرفتن از کوی تو عشقم ندهد دستوری
۳
ترک رویی تو وبی هندوی خال سیهتزنگی چشم من از گریه شود کافوری
۴
ذره از پرتو خورشید رخ روشن تودر شب تیره چو استاره نماید نوری
صفحهٔ ۱ از ۳