خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۵۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر چو خسرو و خاقان سزای تاج و سریریترا گلیم گدایی به از قبای امیری
۲
بوقت می گرو و از سپیدرویی خود دانبزر سرخ خریدن سیه گلیم فقیری
۳
ترا چه عیب کند یار و گر کند چه تفاوتگر آفتاب کند عیب ذره را بحقیری
۴
چو دوست سایه لطفی فگند بر سر کارتبروی پشت زمین را چو آفتاب بگیری
صفحهٔ ۱ از ۴