خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۵۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هم دلبر من با من دلدار شود روزیهم گلشن بخت من بی خار شود روزی
۲
اندر ره او نبود جان کندن من ضایعآنکس که دلم بستد دلدار شود روزی
۳
خود را بامید آن دلشاد همی دارمکآنکس که غمش خوردم غمخوار شود روزی
۴
باشد که شبی ما را شکری بود از وصلشور نی گله از هجرش ناچار شود روزی
صفحهٔ ۱ از ۳