خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۵۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دوست بی تو ما را اندر جهان چه خوشیبی چون تو دلستانی در تن ز جان چه خوشی
۲
پرسی ز من که بی من با خود چه بود حالتاندر جوار دشمن بی دوستان چه خوشی
۳
مشتاق چون تویی را از غیر تو چه راحتجویای قوت جان را از آب و نان چه خوشی
۴
گفتی مرا که چونی در دامگاه دنیامرغ آبی فلک را در خاکدان چه خوشی
صفحهٔ ۱ از ۳