خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۵۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چنین که تو سمری ای پسر بشیرینیبدور تو نکند کس نظر بشیرینی
۲
شکرفشان لب تو دید و شد بجان مایلدلم بسوی تو همچون جگر بشیرینی
۳
اگر ز لعل تو بودی نشان در اول عهدچگونه نام گرفتی شکر بشیرینی
۴
جهان بدور تو شیرین شود چو آب از قندچرا دهند بدور تو زر بشیرینی
صفحهٔ ۱ از ۴