خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۵۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای لب لعل ترا بنده بجان شیرینیلب نگویم که شکر نیست بدان شیرینی
۲
نام لعل لب جان بخش تو اندر سخنمهمچنانست که درآب روان شیرینی
۳
لب نانی که بآب دهنت گردد ترشهد دریوزه کند زآن لب نان شیرینی
۴
بوسه یی داد لبت،قصد دگر کردم،گفتکین یکی بس بود از بهر دهان شیرینی
صفحهٔ ۱ از ۴