خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۵۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای گرفته زحدیث تو جهان شیرینیاز تو در کام دل ودر لب جان شیرینی
۲
شکر و شهد مرا بهر غذای دل وجاندر لب لعل تو دادند نشان شیرینی
۳
راست چون لقمه غم کام دلم تلخ کندگر مرا جز لبت آید بدهان شیرینی
۴
چند در حسرت خود کام کنی تلخ مرااز لب چون شکر خود بچشان شیرینی
صفحهٔ ۱ از ۴