خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۵۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو دست و روی بشویی ودر نماز شویدل از دو کون بشو تا محل راز شوی
۲
درین مغاک که خاکش بخون بیالودنددر آب دست مزن ورنه بی نماز شوی
۳
ز فرعها که درین بوستان گلی دارندبدوز چشم نظر تا باصل باز شوی
۴
اگر نیاز بحضرت بری بیک نظرتچنان کند که ز کونین بی نیاز شوی
صفحهٔ ۱ از ۳