خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۵۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا باز اتفاق افتاد عشق سرو بالاییکه حسنش مجلس افروزست و رویش عالم آرایی
۲
مرا سلطان حسنش گفت اگر از بهر ما داریدلی پرخون ز اندوهی سری مجنون ز سودایی
۳
بهر باذی مکن پرچین چو روی آب پیشانیکزین سان موج انده را دلی باید چو دریایی
۴
ایا بی عشق تو چون می روانم فتنه انگیزیایا بی ذکر تو چون نی زبانم باد پیمایی
صفحهٔ ۱ از ۴