خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۵۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای شده حسن ترا پیشه جهان آراییعادت طبع من از وصف تو شکرخایی
۲
ماه را زرد شود روی چو در وی نگریروز را خیره شود چشم چو رخ بنمایی
۳
یا بدان لب بده از وصل نصیب عشاقیا چنان کن که چنین روی بکس ننمایی
۴
بوسه یی دادی و پس طیره شدی لب پیش آرتا همانجا نهمش باز اگر فرمایی
صفحهٔ ۱ از ۳