خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۰
قصاید و قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در عجبم تا خود آن زمان چه زمان بودکآمدن من بسوی ملک جهان بود
۲
بهر عمارت سعود را چه خلل شدبهر خرابی نحوس را چه قران بود
۳
بر سرخاکی که پایگاه من و تستخون عزیزان بسان آب روان بود
۴
تا کند از آدمی شکم چو لحد پرپشت زمین همچو گور جمله دهان بود
صفحهٔ ۱ از ۱۰