خلوتی با مسعود سعد سلمان
شمارهٔ ۱۸۹ - تفاخر و شکوی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تخم گشت ای عجب مگر سخنمکه پراکنده بر زمین فکنم
۲
او بروید همی و شاخ زندمن ازو دانه ای همی نچنم
۳
از فنای سخن همی ترسمکه بغایت همی رسد سخنم
۴
آفتابست همتم گر چندعرضی گشت همچو سایه تنم
صفحهٔ ۱ از ۴