خلوتی با مسعود سعد سلمان
شمارهٔ ۳۰۹ - توسل به یکی از بزرگان پس از سیزده سال حبس
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای به رادی بلند ملک آرایچشم بد دور از آن مبارک رای
۲
چون قضا نام تو زمانه نوردچون دعا قدر تو فلک پیمای
۳
آفتابی برای دهر افروزآسمانی به جاه گردون سای
۴
من درین حبس چند خواهم بودمانده بندی گران چنین بر پای
صفحهٔ ۱ از ۶