خلوتی با مسعود سعد سلمان
شمارهٔ ۳۱۰ - مدح منصور بن سعید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ابر گه بگریی و گه خندیکس داندت چگونه ای و چندی
۲
که قطره ای ز تو بچکد گاهیباران شوی چه نادره آوندی
۳
بنداخت بحر آنچه تو برچیدیبگزید خاک آنچه تو بفکندی
۴
بر کوهی و به گونه دریاییبر بحری و به شکل دماوندی
صفحهٔ ۱ از ۶