خلوتی با مسعود سعد سلمان
شمارهٔ ۱۲ - تأسف بر سپید شدن موی
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مویم آخر جز از سپید نگشتگرچه اول جز از سیاه نرست
۲
رنگ آن سرخ هم نشد گر چندمردم آن را به خون دیده بشست
۳
مرد را چون سپید گردد مویتن چو موی سپید گردد سست
۴
نادرستی بودش رنگ دومچون درستیش بود رنگ نخست
صفحهٔ ۱ از ۲