خلوتی با مسعود سعد سلمان
شمارهٔ ۱۳ - مدیح
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بزرگی که حسن رای تو راهر زمان بر من اصطناعی نوست
۲
ابر کف تو تند و پر گهرستبحر فضل تو ژرف و پر لؤلؤست
۳
دل شادت چو عقل بی زللستکف رادت چو علم بی آهوست
۴
جز تو از مهتران خطاب که کردبنده خویش را برادر و دوست
صفحهٔ ۱ از ۳