خلوتی با مسعود سعد سلمان
شمارهٔ ۶۴ - مدح
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرفرازا ز خدمت تا شدم دوربباشد دیدگانم هر زمان تر
۲
چنان گریم که بی معشوق عاشقچنان نالم که بی فرزند مادر
۳
وگر آتش زنی اندر دل منهمان گیری که مغز از دود مجمر
۴
وگر پر زهر گردانی دهانمزبانم گویدت شکری چو شکر
صفحهٔ ۱ از ۲