خلوتی با مسعود سعد سلمان
شمارهٔ ۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بدم دوش با آن نیازی به همزده پیشم از بی نیازی علم
۲
همه گوی از روی او لاله رنگهمه حجره از موی او مشک شم
۳
نشاط اندر آمد ز در چون نسیمز روزن برون رفت چون درد و غم
۴
ز شادی رویش بخندید جامز اندوه جانم بنالید بم
صفحهٔ ۱ از ۳