خلوتی با ابن حسام خوسفی
غزل شمارهٔ ۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای غمزه تیز کرده به قصد هلاک مابر باد داده آتش عشق تو خاک ما
۲
صد دل فدای چاک گریبان و دامنتآخر بپرس حال دل چاک چاک ما
۳
آتش گرفت سینه ز سوز درون مناندیشه کن ز سوز دل دردناک ما
۴
همچون بنفشه سر بدر آرم به پای بوسسرو تو گر کند گذری بر مغاک ما
صفحهٔ ۱ از ۲