خلوتی با ابن حسام خوسفی
غزل شمارهٔ ۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی تو چشم خیره کند آفتاب راموی تو خون کند جگر مشک ناب را
۲
تا ماه در حجاب خجالت فرو روداز آفتاب چهره برافکن نقاب را
۳
خوی بر گل عذار تو ماند بدان که ابربر برگ گل فشانده ز شبنم گلاب را
۴
کردم سؤال بوسه اشارت به غمزه گفت:ما بنده‌ایم غمزهٔ حاضر جواب را
صفحهٔ ۱ از ۳