خلوتی با ابن حسام خوسفی
غزل شمارهٔ ۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نَسیِم الوَرد یَذکُرنِی حَبِیب ِو یُحَیینی بصَوتِ العَندَلیبِ
۲
طَبیبِ العِشقِ دَاوا کُل َّ داءٍفَکَیفَ و زادَنی دائی طَبِیبِ
۳
یُفارقُنِی الرَّقِیبُ عَنِ الَّرفیقِفَقارب بَینَنا یا ذالرَقِیبِ
۴
لِیَومِ الهَجرِ لِی یَومٌ عَصِیبٌو إنَّی خِفتُ مِن یومٍ عَصِیِبِ
صفحهٔ ۱ از ۲