خلوتی با ابن حسام خوسفی
غزل شمارهٔ ۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مسلمانان دلی دارم جراحتندانم تا مرا زین دل چه راحت
۲
لبم ریش دلم را تازه داردز بس کان لب همی ریزد ملاحت
۳
بیا کر حسرت لعل تو چشمممیان موج خون دارد سیاحت
۴
چو صبحت دوش دیدم بر سر بامبه شب پنداشتم الشَّمس لاحَت
صفحهٔ ۱ از ۲