خلوتی با ابن حسام خوسفی
غزل شمارهٔ ۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما را به کوی وحدت تا با تو آشنائیستاز خاک آستانت در دیده روشنائیست
۲
هم بی تو مستمندیم هم با تو دردمندیماین عقد مشکل آمد وقت گره گشائیست
۳
با محنت فراقت در انتظار وصلیمبا دولت وصالت اندیشه جدائیست
۴
از عشوه های چشمش ای دل به گوشه بنشینکاین شوخ فتنه انگیز در عین دلربائیست
صفحهٔ ۱ از ۲