خلوتی با ابن حسام خوسفی
غزل شمارهٔ ۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر چه خُرده شناس و مبصّرم به حدیثبه خُردهٔ دهنت ره نمی برم به حدیث
۲
خیال سرو قدت را خیال ها بستمسخن دراز شد و من مقصّرم به حدیث
۳
خیال حسن تو صورت نمی توانم بستبه وجه احسن اگر چه مصورم به حدیث
۴
به صفِّ ابروی شوخ تو پی نیارم برداگر چه در صف معنی کمان ورم به حدیث
صفحهٔ ۱ از ۲