خلوتی با ابن حسام خوسفی
غزل شمارهٔ ۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا بیا که در این خطهٔ خرابآبادنگشت بیتو دمی این دل خراب آباد
۲
گره زن آن زلف بنفشه بر لالهکه کار بسته ی من جز بدان گره نگشاد
۳
چو لاله صرف مکن با پیاله حاصل عمرکه دور مایه ی جوراست و دهر بی بنیاد
۴
به ناز خویش مبین در نیاز من بنگرکه روزگاربسی چون من و تو دارد یاد
صفحهٔ ۱ از ۳