خلوتی با ابن حسام خوسفی
غزل شمارهٔ ۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با خال تو گر مشک به دعوی بنشیندحقّا که نه بر صورت معنی بنشیند
۲
ابروی تو نگذاشت که اندر خم محرابیک گوشه نشین از سر تقوی بنشیند
۳
آنرا که به نقد از سرکوی تو بهشت استجیفست که بر نسیه ی عقبی بنشیند
۴
خاک قدمت روشنی چشم ضریرستبگذار که در دیده ی اعمی بنشیند
صفحهٔ ۱ از ۲