خلوتی با ابن حسام خوسفی
غزل شمارهٔ ۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا هوای تو هرگز زسر به در نرودخیال چشم سیاه تو از نظر نرود
۲
سرم به پای مزن گر بر آستانهٔ تستکه گر سرم برود عشق تو ز سرنرود
۳
به باغ اگر دگران میل و جانبی دارندمرا زکوی تو دل جانب دگر نرود
۴
سزد که با خط مشکین و قدوخدّ ولبتحدیث سنبل و سروگل و شکر نرود
صفحهٔ ۱ از ۲