خلوتی با ابن حسام خوسفی
غزل شمارهٔ ۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یاد لبت کنم دهنم پرشکر شودنام رخت برم همه عالم قمر شود
۲
با ابروی سیاه تو پیوسته ام خیالتاکی خیال کج زسر ما بدر شود
۳
تیر خدنگ غمزه ات از دل کند گذرگر نه فضای سینه مرو را سپر شود
۴
بنشین که با تو عمر گرامی به سر بریمعمر آنچنان خوش است که باجان به سر شود
صفحهٔ ۱ از ۳