خلوتی با ابن حسام خوسفی
غزل شمارهٔ ۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما را به جای آب اگر از دیده خون رودچون رفت جان هرآینه صبر و سکون رود
۲
از گوشه ی جگر نرود داغ او مراآری ز سینه داغ جگرگوشه چون رود
۳
سیماب آه من بکند چرخ را سیاهگر آه من به گنبد سیمابگون رود
۴
برکوه اگر نهند تحمل نیاوردآنچ از غم تو بر دل زار و زبون رود
صفحهٔ ۱ از ۳