خلوتی با ابن حسام خوسفی
غزل شمارهٔ ۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای اهل درد را ز تو هر دم غمی دگرنیش غم تو بر دل ما مرهمی دگر
۲
درکوی تو که درگه اهل سعادتستاز آب چشم اهل صفا زمزمی دگر
۳
ترشد به اب جود تو خاک وجود مافرمای از ابر لطف برآ شبنمی دگر
۴
از کاینات دنیی و عقبی دوعالم اندبیرون ازین دوخاک درت عالمی دگر
صفحهٔ ۱ از ۲