خلوتی با ابن حسام خوسفی
غزل شمارهٔ ۱۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رخ زرد از آن روی شویم به اشککه تا آبرویی بجویم به اشک
۲
از آن مرد خواهم بر آن خاک کویکه باشد کند شستو شویم به اشک
۳
چو بر کشته ی خویشتن بگذریبر آور یکی آرزویم به اشک
۴
عبیری برآموی بر من به مویگلابی بر افشان به رویم به اشک
صفحهٔ ۱ از ۲