خلوتی با ابن حسام خوسفی
غزل شمارهٔ ۱۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مقیم میکده و ساکن خراباتمنه مرد صومعه و سمعه و مقاماتم
۲
مرا به کعبه چه خوانی که طاق ابرویتبس است روز دعا قبله ی مناجاتم
۳
اگر نه بر سر کویت به طوع سجده کنیمملک گناه نویسد به جای طاعاتم
۴
مقرّبان صوامع نشین لاهوتیکنند ورد سحر نغمه ی مقالاتم
صفحهٔ ۱ از ۲